فصل 33 كميابى و دشواريابى حلال كسى كه طالب نجات است بايد از حرام بگريزد همچنانكه از شير درنده و مار سياه گزنده فرار مىكند . و در امثال زمان ما كجا اين حال دست مىدهد كه جز آب فرات و علف بيابان حلالى نمانده ، و غير از آن را دستهاى دشمن آلوده كرده و معاملات را به فساد كشانده هيچ درهمى نيست مگر آنكه دستهاى غاصبان پى - در پى به آن رسيده ، و هيچ دينارى نيست مگر اينكه مكرر از دست صاحبش به زور بيرون رفته . بيشتر آبها و زمينها مغصوب است ، و چگونه مىتوان به حلَّيّت خوردنىها يقين حاصل كرد و حال آنكه اكثر دامها و حيوانات از صاحبان آنها به غارت گرفته شده ، و از كجا مىتوان به حلَّيّت گوشتها و لبنيّات و چربىها باور نمود . بسيار بعيد است هيچ تاجرى را نمىيابى مگر اينكه معاملهء او با ظالمان است ، و هيچ كارمند و كارگرى نيست مگر اينكه شريك اهل جور و ستم از عمّال سلاطين است . بالجمله : حلال در امثال زمان ما مفقود و راه وصول به آن مسدود است . و قسم به جان خودم كه فقدان حلال آفتى است كه از زيان آن خانهء دين ويران و از آتش آن بوستان خلق سوزان است . و ظاهر اين است كه حال اكثر اعصار چنين بوده . و از اين رو حضرت امام صادق عليه السّلام فرمود : « المؤمن يأكل في الدّنيا